مراقبه یعنی آفریدن آن فضای خالی در درون ..وقتی تو در سکوت باشی راضی و ارضا شده وفقط در اینک - اینجا باشی و هیچ فکری در ذهنت حرکت نکند و تو به فضای بیکران نقل مکان کرده باشی.. وقتی ذهنت محتوا نداشته باشدو فکری در آن نباشد..بلکه کاملا هشیار باشی .. تنها آنوقت میتوانی بدانی که چه چیز در تو واقعی است..

مراقبه یعنی با تمام قلب وارد تنهایی شدن.. آنرا کشف کردن.. در باره آن تحقیق کردن و جویای آن شدن.. مراقبه چیزی نیست به جز دوباره ریشه گرفتن در دنیای درون..

مراقبه یعنی وارد جاودانگی شدن..یعنی گذشته را نداشته باش و آینده را هم رها کن..گذشته دیگر وجود ندارد و آینده هنوز نیامده..هر دو غیر موجودند و ماندن در غیر موجود یعنی ماندن در رنج ...

و مراقبه راهی است برای خروج از رنج...



  

نویسنده : ساحل طبرستانی ; ساعت ٢:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/۸
کلمات کلیدی :مراقبه و کلمات کلیدی :سکوت و کلمات کلیدی :تنهایی و کلمات کلیدی :رنج